VALOR CIDADÁN 4: COÑECEMENTO CIENTÍFICO

INTRODUCCIÓN

Non existe unha pócima máxica para converterse en científico, pero si algúns ingredientes que axudan a conseguilo. O sentido crítico, a curiosidade, a constancia e a imaxinación son algúns deles.

Coñécense como valores científicos, un nome un pouco rimbombante, todo aquilo que son ferramentas valiosas para formular boas preguntas sobre o que sucede no mundo natural e atopar algunhas respostas.

É así como se avanza no coñecemento científico: resolvendo pregunta tras pregunta. O sistema é bastante simple e funcionou ben para explicar moitos fenómenos, desde a orixe do universo á evolución das especies.

E a boa noticia é que o coñecemento científico tamén é útil na vida cotiá. Nas distintas Unidades de este e-studo iremos contando como os valores científicos e as boas preguntas poden resultar útiles para resolver situacións en casa, no colexio ou na rúa.

O presente e-studo consta de 4 Unidades, que se editan separadamente na web. Para facilitar o traballo en clase pódese consultar tamén nun documento único, editado en word, nesta mesma Unidade.

VALOR CIDADÁN 4: COÑECEMENTO CIENTÍFICO /

UNIDADE 1: O sentido crítico nos nativos dixitais

1. A NOTICIA

Hoxe toca falar da utilidade do sentido crítico como elemento principal para desenvolver o valor cidadán do coñecemento científico. E para facelo eliximos Internet como escenario, ese lugar virtual no que se divirten e comunican a maior parte dos estudantes de primaria e a ESO do noso país.

-Todos eles naceron logo de 1990, o que significa que creceron nun mundo completamente dixitalizado. En contraposición aos seus pais e profesores, que naceron nun mundo analóxico e logo emigraron ao mundo dixital, estes alumnos usan a Rede (polo menos en casa) como o principal medio de comunicación, socialización e procura de coñecemento.

-Ademais, compórtanse dun modo completamente diferente aos seus proxenitores e mestres cando usan as novas tecnoloxías da información. Son os chamados nativos dixitais.

-No que se refire á forma de comunicarse e xestionar a información, os alumnos que son nativos dixitais comparten unha serie de características. Son capaces, por exemplo, de prestar atención a moitos recursos á vez: o móbil, o chat, a rede social, YouTube, e algún que outro blog. Ven menos a televisión que os seus pais e para eles as principais fontes de coñecemento son Google e a Wikipedia. Case non utilizan o correo electrónico, pero non poden vivir sen o Tuenti ou Facebook.

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies