Valor cidadán 2: Tolerancia

INTRODUCIÓN

A tolerancia, segundo o dicionario, vai desde o sentido de levar con paciencia e permitir algo que non se ten por lícito, sen aprobalo expresamente, ata unha segunda acepción na que se identifica a palabra co respecto e consideración cara ás opinións ou prácticas dos demais, aínda que sexan diferentes ás nosas.

Cabe, pois, unha ampla marxe no e-studo deste valor cidadán que presentamos baixo a estrutura convencional utilizada na unidades didácticas: noticia / obxectivos / contidos / actividades / metodoloxía / recursos.

Para facilitar o traballo en clase dividiuse o e-studo en 5 Unidades que se publican separadas na web, pero que poden verse tamén nun documento único, editado en word, nesta web.

Na primeira Unidade fixámonos nos principios e proxectos que a Unesco formula e sobre os cales pode desenvolverse na escola e na sociedade o sentido de tolerancia entre os cidadáns.

Na segunda Unidade propoñemos unha serie de Ideas que fomentan a práctica deste valor e a diversidade de ferramentas que os alumnos poden utilizar na súa actividade escolar e en familia.

A terceira Unidade céntrase nunha enquisa que pode facerse a partir de diversas noticias do xornal, aplicándolles un esquema previo dos cinco graos que van desde o odio á integración e respecto polos demais.

E, finalmente, unha cuarta Unidade que leva o título de Palabras e imaxes de intolerancia, onde se recollen frases comúns que indican formas distorsionadas de ver os acontecementos de cada día e películas que revelan situacións históricas de intolerancia.

VALOR CIDADÁN 2: TOLERANCIA / UNIDADE 4 / Palabras e imaxes de intolerancia

1. A NOTICIA

Nesta Unidade 4, coa que finalizamos o e-studo sobre o valor cidadán tolerancia / intolerancia, ímonos a fixar en dous indicadores: as palabras ou frases espontáneas que pronunciamos ante a lectura dunha noticia que nos sorprende e, segundo, imaxes que iluminaron as pantallas de cinema con películas que recollen situacións singulares de intolerancia.

Indicadores verbais de intolerancia

Estamos, por exemplo, nunha cafetaría. Ou en casa. Ou en calquera lugar onde a xente, ao ler as noticias do xornal, poida comentar algo cos que están ao seu lado.

Fíxate, sobre todo, nas frases espontáneas, probablemente curtas que adoitan xurdir e nas que se comparten ante os demais as propias inquietudes, visións, desexos, protestas, autoafirmaciones, ou encontros coa noticia favorita.

Entre corchetes, colocamos o ictus tópico de reacción posible ante a lectura, tomado alegoricamente dun termo médico: «Cadro morboso que se presenta dun modo súbito ou violento, como producido por un golpe». En psicoloxía adoita chamarse «distorsión cognitiva»: acción de presentar ou interpretar intencións ou feitos, deformándoos de modo intencionado e debido a que non coñeces ben a realidade ou queres que che sirvan de motivo e compensación para xustificar ou desafogar problemas e desaxustes persoais.

Atención, por tanto: Non todas as reaccións espontáneas, nas que se mostra un desacordo coa frase que les, entran dentro desta especie. Por suposto, ás veces son froito de ideas profundas, ben pensadas, e revelan ás toas un correcto sentido crítico sobre o que no xornal se di.

A chamada distorsión cognitiva fai referencia ao que o dicionario titula frases «de bote e bato», ditas sen dilación, a fume de carozo, sen reflexión. Por tanto, nesta nomenclatura última movémonos nas frases posibles ante noticias dese día. ¿Trátase de distorsiones cognitivas (?) ou son froito do pensamento crítico e sosegado de cada lector?

Presentamos a noticia e, entre comiñas, a posible (?) distorsión cognitiva:

-Decenas de obras galegas pagadas con diñeiro público arruínanse sen que se lles dea uso. «O de sempre»: aplicado a case todo (?)

-Un stock de 700.000 coches sen vender en todo o mundo levou a Citroën a axustar a súa produción: «Adiviña» o que hai detrás, nunca din a verdade (?)

-No ano 2009 veremos se vacinar contra a lingua azul dá resultado: «Fatalismo»: Os científicos queren curarse en saúde; pero, o que ha de vir, virá (?)

-Dous nenos ecuatorianos de dous e catro anos que estaban sós na súa casa morreron nun incendio. «Etiquetas»: Aos emigrantes só lles preocupa o diñeiro (?)

-Un experto do Vaticano di que o «bebé medicamento» implica unha selección que lembra a Hitler. «Embigo do mundo»: Só pensan nas súas dogmas e esquecen que a ciencia é un adianto para a humanidade (?)

-O 23% dos 350 alumnos de primeiro curso de Medicamento en Santiago son portugueses. «Lentes negativas»: E, mentres tanto, tes que esperar un ano a que che operen porque aquí non hai médicos. A globalización sempre, sempre trae o peor para Galicia (?)

-Na sección de Actividades atoparás o desenvolvemento dun Role playing, que explicará en que consisten estas típicas distorsións cognitivas.

Compartir en Compartir en Facebook Compartir en Twitter Compartir en WhatsApp

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies