JESÚS GARRIDO
Se o próximo día 23 é o Día Mundial do Libro, hoxe, día 21 do mesmo mes de abril, e promovendo sorte e enxeño, celébrase o chamado Día Mundial da Creatividade e a Innovación. O cal axuda a esixir a mellor calidade dos libros que ocupan as nosas bibliotecas e sinxelos pupitres de clase.

Leonardo da Vinci e a súa xenialidade son a clave deste día mundial e a el e á súa obra haberá que acudir e ver en que sentido non só utilizamos os libros de texto que temos na aula, senón tamén o atrevido intento de ser creativos e engadirlles aos libros de texto esa noticia que lles dá vigor e actualidade en cada momento.

DESCULPAS INACEPTABLES

O non ser creativos busca as súas desculpas. Un grupo de profesores sinalaba por que os índices de creatividade se situaban, con relativa frecuencia, nunha zona baixa da acción escolar.

1. En clase adoitamos pedir respostas rápidas, e non tantas solucións abertas cuxa exposición e análise levaría moito máis tempo.

2. O costume de emitir xuízos prematuros, ao ver que os alumnos se afanan en buscar pola súa conta o que talvez xa está escrito, e talvez lles dicimos: «Así non che sairá».

3. A permanente e socorrida frase, que aforra tempo, «Sempre se fixo así».

4. Enfoques curtos ante temas importantes e complicados: para iso faría falta…, non dispomos de…

5. Ás veces, os intentos creativos, por falta de adestramento previo en procesos dese tipo, convértense en diversión, talvez impropia dunha clase máis formal.

6. Utilizar basicamente principios lóxicos e dedutivos: primeiro, por exemplo, establecer que é poesía e, unha vez ben apresa a definición, non fai falta que cada un mostre xa o seu sentimento e opinión persoal sobre o tema.

7. Ter algún medo á espontaneidade, ao humor, á intuición…

8. Naturalmente, a creatividade esixe máis tempo, que non hai.

9. Perda de control no grupo creativo, se se aplica a todas as materias.

10. A existencia de modelos de programación autocrática, que veñen predefinidos desde arriba.

DISO NON HAI EXAME

A creatividade non entra no exame, e deste xeito todo se reduce a:

A) Fiarse só dos expertos que fixeron os programas e deixar pouca marxe aos profesores e alumnos para que pensen por si mesmos.

B) En moitos casos, abundancia do competitivo e dos resultados. Adoita dicirse que, ás veces, oficiais… e non tanto do que un pode facer ou aprender.

C) Pensar, talvez, que os alumnos deben aceptar as cousas sen crítica —porque non teñen idade para iso— e porque outros xa o pensaron.

D) Imaxinarse a vida e a educación, en xeral, como un feito pechado e non como un proceso máis libre e que necesita unha actitude creativa tamén por parte do que o recibe.

E) Ás veces dá a impresión de que os alumnos están principalmente para desenvolver o programa e non nos fixamos tanto en que o programa debería estar para desenvolver aos alumnos.

F) Aínda que soe un pouco esaxerado, parece que un bo alumno é aquel que repite ben o que vén nos libros.

G) O programa diario da educación xa está saturado e non hai por que complicalo máis coa adaptación difícil ás singularidades de cada alumno.

H) Nos exames, xeralmente, case ninguén pregunta pola creatividade, polo menos en varias materias.

I) Búscanse primeiro os chamados obxectivos básicos e inmediatos do programa de coñecementos que xera cada materia, pero con frecuencia esquece o desenvolvemento das actitudes científicas, do sentido histórico, do artístico, da interacción humana… que deben aplicarse no desenvolvemento humano de cada día.

J) Adoita dicirse que, ás veces, o clima de creatividade e modos de participación entre os mesmos profesores e a dirección do centro educativo facilita ou fai un pouco máis fácil, ou difícil, a súa aplicación en clase cos alumnos.

ACTIVIDADES

Nunha reunión de profesores, alguén inventou este acrónimo sobre a palabra creatividad. Puxo no chan, en vertical, unha debaixo doutra, cada unha das súas letras: C / R / E / A / T / I / V / I / D / A / D.
Á beira de cada letra escribíase unha palabra que tivese algún sentido creativo. Resultou premiada a seguinte versión: Carambola / Romper / Éxtasis / Admiración / Tic / Invento / Válido / Intranquilidad / Don / Apuro / Distinto.

Lectura intelixente: «La Creatividad es una Carambola que Rompe mi tortura, y me produce un Éxtasis y un remanso de Admiración. Sentí un Tic y apareció el Invento. Fue lo más Válido que me pasó en mi vida para curar ni Intranquilidad ancestral. Fue como un Don que me sacó del Apuro. La creatividad, amigos, es algo Distinto».

Premio, aplausos…

Compartir en Compartir en Facebook Compartir en Twitter Compartir en WhatsApp

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies